Carmen Sarille Lenceiro y Virginia Meilán
Varela fueron asesinadas el 23 de agosto de 1937 en la parroquia
de Montecubeiro (Castroverde). Manuela Graña Rico fue ejecutada
apenas dos meses después, el 14 de octubre. No fueron las únicas. La
represión franquista acabó con la vida de un total de quince vecinos de este
municipio lucense.
Desde el año 2003 un monolito recuerda
en Montecubeiro a Manuel López López (agricultor), Virginia Meilán Varela
(costurera), Antonio Pereira Calderón (directivo de la Unión de Labradores),
Manuel Graña Rico, José Blanco García, José Veiga López (molinero), José
Palmeiro Valcárcel (hijo de un maestro ejecutado en 1936), Carmen Sarille
Lenceiro (hermana de Bonifacio Sarille, lider de la Unión de Labradores),
Manuela Graña Rico, Argimiro Rico Trabada (maestro), Domingo Fernández Díaz,
José Graña Rico, José Freire Millares y dos desconocidos.
Carmen Sarille tenía 24 años y era ama de casa. La fusilaron por ser hermana del líder sindical Bonifacio
Sarille Lenceiro de la Unión de Labradores, que se encontraba huido.
Virginia Meilán tenía 42 años, de
profesión costurera. La acusaron de tener un amante y pagó por ello con la
vida.
Manuela Graña era hermana de dos
sindicalistas. Tenía 20 años. Fue repetidamente violada, después la trasladaron a la Iglesia donde la obligaron "confesar sus pecados" y
después la fusilaron.
*
En memoria da humildísima
Virxinia Meilán Varela, das mozas Carmen Sarille Lanceiro e Manuela Graña Rico,
e das demais vítimas do masacre de agosto de 1937 en Montecubeiro
(Castroverde)
Entre as medorras e os castros,
polos ríos e polos regos,
baixo os soutos e sobre as carballeiras,
onde pacen en paz vacas e ovellas,
o canto do estorniño doce entoa
o nome mártir de Manuela Graña.
polos ríos e polos regos,
baixo os soutos e sobre as carballeiras,
onde pacen en paz vacas e ovellas,
o canto do estorniño doce entoa
o nome mártir de Manuela Graña.
Co vento dos cereais e a quietude do
leite,
coa nabiza dos nabos e o grelo das nabizas,
coas patacas apañadas e as de debaixo da terra,
a conciencia medra como a herba e as árbores
para imporse clamando monte arriba
o nome noso de Carmen Sarille.
coas patacas apañadas e as de debaixo da terra,
a conciencia medra como a herba e as árbores
para imporse clamando monte arriba
o nome noso de Carmen Sarille.
As sombras dos ameneiros e os salgueiros
nas ribeiras de flora flotante,
as carreiras dos corzos e dos lobos,
a verea dos xabarís e o voo das vacalouras
debuxan co fume de afumar chourizos
o nome amantísimo de Virxinia Meilán.
as carreiras dos corzos e dos lobos,
a verea dos xabarís e o voo das vacalouras
debuxan co fume de afumar chourizos
o nome amantísimo de Virxinia Meilán.
Entre os toxos, sobre a neve,
na seca e nas enxurradas,
tres mapoulas iluminan
noite e día Montecubeiro:
Virxinia, Carmen, Manuela.
Eran fermosas como pétalos.
Perduran como penedos.
tres mapoulas iluminan
noite e día Montecubeiro:
Virxinia, Carmen, Manuela.
Eran fermosas como pétalos.
Perduran como penedos.
Claudio Rodríguez Fer

